Filmowy Świat Komedy | Prawie Kino NZS UW

Prawie Kino, projekt Niezależnego Zrzeszena Studentów, ma zaszczyt zaprosić Was na dwa wieczory z klasykami światowego kina! Jak pewnie się domyślacie, wybraliśmy filmy do których muzykę skomponował wybitny jazzman – Krzysztof Komeda! Przybliżymy Wam jego historię i jedne z najciekawszych dzieł muzycznych i filmowych.

➡️KIEDY: 12 – 13 kwietnia (Piątek i Sobota) – startujemy o 18:00
➡️GDZIE: Sala 200, Budynek Zarządu Samorządu Studentów UW – Kampus Główny Uniwersytetu
Warszawskiego (ul. Krakowskie Przedmieście 24)

❗ WSTĘP WOLNY ❗

Zapraszamy serdecznie wszystkich zainteresowanych, nie tylko studentów! 😉

Poza ciekawym repertuarem filmowym, pierwszego dnia czeka nas jeszcze niezwykle interesujące spotkanie z Tomaszem Lachem, przyszywanym synem Krzysztofa Komedy. Drugiego spotkamy się z krytykiem filmowym Błażejem Hrapkowiczem, który opowie nam o wyświetlanych filmach.

Maraton „Filmowy świat Komedy” jest wydarzeniem towarzyszącym akcji charytatywnej „Budzimy Jazzem” organizowanej przez NZS UW. Dokładnie w 50. rocznicę śmierci Krzysztofa Komedy, 23 kwietnia 2019 r., uczcimy jego pamięć koncertem charytatywnym. Na scenie wystąpią m.in. Włodek Pawlik i Maria Sadowska. Wszyscy artyści wykonają utwory Krzysztofa Komedy. Cały dochód ze sprzedaży biletów zostanie przekazany na rzecz fundacji Ewy Błaszczyk „AKOGO” i kliniki „Budzik”.
Szczegółowe informacje na wydarzeniu: Budzimy Jazzem | Aukcja & Koncert Charytatywny (https://www.facebook.com/events/1280491452103092/)

Oprócz koncertu, przez cały kwiecień trwa aukcja charytatywna, na której można wylicytować wiele przedmiotów podarowanych nam m.in. przez reżyserów i aktorów, w tym Agatę Kuleszę, Joannę Kulig, Agnieszkę Holland czy Wojciecha Smarzowskiego. Zachęcamy do licytacji!
https://charytatywni.allegro.pl/listing?sellerId=59149157
______________________________________________________

FILMOWY ROZKŁAD JAZDY

Piątek (12 kwietnia) od 18:00

Spotkanie z Tomaszem Lachem

DWAJ LUDZIE Z SZAFĄ (1958), reż. Roman Polański

Najsłynniejsza etiuda Romana Polańskiego, którą stworzył gdy był jeszcze studentem Łódzkiej Filmówki. Co więcej jest to pierwszy film, który stworzył we współpracy z Komedą.
Etiuda przedstawia perypetie dwóch mężczyzn, wyłaniających się z morza z szafą. Ze swym bagażem nie mieszczą się w hotelu, tramwaju ani kawiarni (nikt zresztą ich tam nie chce). Niosąc przez miasto ten groteskowy przedmiot napotykają różnych ludzi, którzy traktują mężczyzn z ciekawością, ale też zniecierpliwieniem i agresją.
Sam Polański gra w etiudzie rolę chuligana.

DZIECKO ROSEMARY (Rosemary’s Baby) (1968), reż. Roman Polański

„Im bardziej zależy mi na tym, aby film był fantastyczny, tym większą wagę przywiązuje do jego realizmu.” – tłumaczył Polański w wywiadzie udzielonym „Cahiers du Cinema”.
„Dziecko Rosemary” opowiada o młodym małżeństwie, które wprowadza się do nowego mieszkania. W budynku mieszka starsza, lekko nachalna para, która szybko zaprzyjaźnia się z głównymi bohaterami. Po zajściu w ciążę u Rosemary, zaczynają się pojawiać specyficzne objawy – bóle, trupia bladość, chudnięcie i apetyt na krwiste mięso. Jest otaczana opieką przez ekscentryczną sąsiadkę, która karmi Rosemary domowej roboty koktajlami wzmacniającymi. Podupadająca na zdrowiu kobieta odkrywa, że są nad nią odprawiane czary.
Film jest do dziś uznawany za klasykę horroru. Polański w doskonały sposób tworzy paranoiczną wizję rzeczywistości.

Sobota (13 kwietnia) od 18:00

Prelekcja Błażeja Hrapkowicza

KLATKI (1966), reż. Mirosław Kijowicz

Animacja Klatki autorstwa Mirosława Kijowicza powstała w 1966 roku. Wpisuje się ona w tematykę podejmowaną przez tego autora, nawiązującą do starcia jednostki z totalitarnym systemem. Film podejmuje temat granicy wolności i niewoli. Jest krótką, bo trwającą jedynie 7 minut, opowieścią o więźniu i strażniku. Ten drugi wydaje się mieć w tym układzie władzę absolutną. Jednak czy aby na pewno jest ona nieograniczona i gwarantuje wolność?

Dzieło nagrodzone specjalnym wyróżnieniem na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Locarno w 1967.

RĘCE DO GÓRY(1967), reż. Jerzy Skolimowski

Ręce do góry to czarno-biały film wyreżyserowany przez Jerzego Skolimowskiego w 1967. Jednak, ze względu na cenzurę, nie wszedł na ekrany kin stając się tzw. „półkownikiem”. Dopiero 14 lat później reżyser mógł dokończyć swoje dzieło i dodać do niego nakręcony w kolorze prolog będący komentarzem do historii z czarno-białej wersji filmu. Wersja z 1967 podzielona jest na dwie części. Pierwsza to luźno połączone ujęcia zawierające opowieść o losie i twórczości artysty. Druga to spójna historia, opowiada o Andrzeju Leszczycu, będącym wcieleniem filmowym reżysera. 10 lat po ukończeniu studiów spotyka się podczas zjazdu absolwentów ze starymi kolegami. Wspólnie wspominają stare dzieje. W pewnym momencie charakter bankietu zmienia się. Rozpoczyna się pijaństwo, zaś w międzyczasie odczytywane są wiadomości od kolegów nieobecnych na spotkaniu. Jedna z nich wzbudza wywołuje szczególną furię uczestników zjazdu. Postanawiają oni odnaleźć autora telegramu i nauczyć go szacunku…

LG

Postawiłem sobie za cel pokazanie pozytywnej strony Warszawy. Jestem aktywnym jej mieszkańcem w sferze artystycznej. Wszystkie posty, które wrzucam są subiektywne - to po prostu wydarzenia, na które chciałbym iść, oraz informacje które uważam za istotne. Jeśli masz jakieś pytania, to zachęcam do kontaktu.
LG

Latest posts by LG (see all)

Komentarze